Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

ΤΡΙΓΩΝΑ ΧΑΛΙΑΝΤΑ!


 
Ναι οκ, έχω καιρό να γράψω. Αλλά μη γελιόμαστε, η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει ακόμα και τη φαντασία με αυτά που συμβαίνουν. Βασικά θα μπορούσα να αρχίσω να γράφω για ρεαλιστικά γεγονότα και να φαίνονται αστεία. Τόσο καλά. 

Έχω ξαναναφερθει στο πόσο ελάχιστη προσοχή δίνουμε στα παιδιά, να μη τα βοηθάμε να αναπτύξουν τα ταλέντα τους, τις σκέψεις τους και το χαρακτήρα τους, ενώ ταυτόχρονα συντελούμε στο να προσπεράσουν τη παιδική τους ηλικία σαν διαφημιστικό στο youtube. Δεδομένου λοιπόν οτι οι συνήθειες αλλάξανε και τα 6χρονα κοντεύουν να οδηγανε και να έχουν 2 παιδιά, διάφορα σενάρια θα μπορούσαμε να αντικρίσουμε στα φετινά κάλαντα!

Παραθέτω πιθανές εικασίες για τα φετινά κάλαντα, ελπίζοντας οτι θα διαψευσθώ πανηγυρικά!





- Παιδάκια με smartphones ή tablets. Ναι, τέλος πια στα μπανάλ τριγωνακια που όλα μαζί ηχούν σαν συναγερμός πυρκαγιάς. Τα παιδάκια θα πουν χαρούμενα "να τα πούμε?" και στο καταφατικό μας νεύμα, θα πατάνε μανιωδώς την αφή του κινητού τους όπου ένα ηλεκτρονικό τρίγωνο θα ηχεί. Με εύρος επιλογών στις νότες, όσο αυτό θα παίζει και αυτά θα τραγουδάνε (ελπίζω οτι αυτό τουλάχιστον θα το κρατήσουν) παράλληλα θα τσεκάρουν τα μηνύματα στο facebook τους και τις φωτογραφίες των φίλων τους στο instagram υπό τις ανάλογες περιγραφές #kalanta#2eurw#tsifoutis#yolo






- Κομμένα τα τσαντάκια μπανάνα που συνέχεια γλιστράνε προς τα κάτω και αποτελούν και στόχο σε επίδοξους καλαντο-κλεφτες. Τα παιδιά μετά το τραγούδι θα σου σερβίρουν τα γνωστά pos μηχανήματα για να πληρώνεις με κάρτα. Πρώτα και κυριότερα γιατί σίγουρα φέτος θα φορολογηθούν και τα κάλαντα. Τέρμα πια στο μαύρο χρήμα που εξαγοράζει παιχνίδια και ρούχα από την υγιή και εύρυθμη αγορά μας. Τώρα οι οικοδεσπότες θα πληρώνουν με τη κάρτα τους το ποσό που θέλουν. Τα παιδιά θα κόβουν απόδειξη και θα δίνουν και μπόνους 20% περισσότερο τραγούδι στα επόμενα κάλαντα. Τη δικαιολογία "μας τέλειωσαν τα ψιλά" τη κορνιζαρουν στο τοίχο και πλέον τα παιδιά δε θα φοβούνται μη τους πάρουν και τα λεφτά.






- Αλλαγές θα παρατηρήσουμε και στο στυλ. Τέλος το βάζω τη φόρμα μου και ένα χοντρό μπουφάν και πάω. Πλέον μόνο επώνυμα ρούχα, σκουλαρίκια, ακριβά γυαλιά ηλίου και άμα λάχει και ηλεκτρονικό τσιγάρο, θα είναι το εισιτήριό τους για να ανοίγουν οι πόρτες. Ο κόσμος δεν αρκείται πλέον στη παράδοση αλλά και στο θέαμα. Η δύναμη της εικόνας θα βοηθήσει στα κουβαρνταδικα χαρτζιλικια.








- Γονείς κοιμηθείτε ήσυχα. Δε χρειάζεται πλέον να συνοδεύετε τα παιδιά σας στα σπίτια. Όπως είπαμε αναπτύσσονται ραγδαία και επιμορφώνονται από τα μέσα, οπότε μη σας κάνει εντύπωση αν σκάνε στα σπίτια με πορτιερηδες και 2μετρες ρωσιδες γύρω τους, καθώς το υπόλοιπο καρτέλ θα φυλάει την είσοδο μη γίνει ντου από άλλη συμμορία καλαντοπαιδων. Καλό είναι να έχεις να δώσεις κάτι τώρα τα Χριστούγεννα, γιατί θα ξαναπερασουν τη πρωτοχρονιά και αν πεις όχι και τότε φουρνέλο το σπιτάκι!





 
- Να είστε προετοιμασμένοι για μια νέα διάλεκτο. Η γλώσσα του chat έχει ποτίσει στο μυαλό τους
σαν λάδι από σως στο παντελόνι. Κομμένες λέξεις, ειδικές συντομογραφίες και λακωνικό τραγούδισμα, νομίζοντας ότι είναι μαύρη μαγεία, θα είναι φέτος must.Αναμένουμε φράσεις όπως "Brb άρχοντες" "Καλήν εσπέρα man μου" και "Lol και του χρόνου".






- Φυσικά και αυτό το έθιμο δε θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο από τη πληθώρα reality της τηλεόρασης. ΄Τα παιδιά θα τραγουδάνε τα κάλαντα σαν να διαγωνίζονται σε talent show. Ο κόσμος θα ψηφίζει και ο νικητής θα τσιμπάει το πολύτιμο ευρώ. Φυσικά όλοι θα δέχονται τη κριτική από τους ένοικους της πολυκατοικίας και θα αποχωρούν από την είσοδο σε slow motion, δάκρυα στα μάτια ξεσπώντας σε λυγμούς όσοι τόσο άδικα κοπήκανε.







- Όπως πολλοί γνωρίζουμε τα παιδιά δε βγαίνουν εύκολα έξω. Αν δεις παιδί να παίζει μπάλα στο
δρόμο και να τρέχει ή είναι άστεγο ή βάφουν το σπίτι οι δικοί του. Επομένως οι γονείς θα πρέπει να στήνουν έξω από κάθε διαμέρισμα ένα σετ γραφείου με υπολογιστή και κονσόλες παιχνιδιών προκειμένου να δώσουν κίνητρο στα παιδιά τους να τηρήσουν το έθιμο των καλάντων χωρίς να διακόψουν τις "δημιουργικές" συνήθειές τους. Οι ένοικοι μπορούν να παίζουν και κάνα διπλάκι μαζί τους όσο τραγουδάνε για να νιώσουν κι αυτοί παιδιά...της τώρα εποχής.






- Οι καιροί είναι δύσκολοι και καμιά στιγμή δε πρέπει να πηγαίνει χαμένη. Έτσι και οι γονείς εκμεταλλευόμενοι τα κάλαντα, στη διάρκεια του τραγουδιού θα προωθούν στους ένοικους ασφάλειες, τάπερ, υαλουρονικό κι ότι άλλο μπορούν να προσφέρουν για να ενισχυθεί το εισόδημα τους. Παράλληλα θα ξεπροβάλλουν σε τυχαίες στιγμές επαίτες με χαρτομάντιλα, κομπολόγια και αναπτήρες και φυσικά μαθητές με το παραδοσιακό ημερολόγιο "είναι για να πάμε εκδρομή". Μια μικρή πόλη στην είσοδό σου!









Υπερβολικός για  άλλη μια φορά? Ελπίζω. Καλά Χριστούγεννα σε όλους λοιπόν, και δώστε κάνα φράγκο στα παιδιά με τα κάλαντα αλλιώς θα φάτε κράξιμο. Καλές γιορτές!


By Stam

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

ΒΡΕΞΕ ΜΟΥ...ΚΑΙ ΓΛΙΣΤΡΗΣΑ!



Μετά από αρκετό διάστημα είπα να ξαναπιάσω την πένα. Τα πλήκτρα δηλαδή. Περίμενα να αλλάξει η ώρα... και καλά... Η αλήθεια είναι οτι με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, δε ξέρεις τι να πρωτογράψεις και η υπερβολή της πραγματικότητας ξεπερνάει και την όποια καυστικότητα θες να προσθέσεις σε κάποιο θέμα. Anyway. Μετά την έντονη πρόσφατη βροχή καθόμουν και σκεφτόμουν πως τόσα χρόνια κάποια πράγματα παραμένουν αναλλοίωτα σε κάθε βροχή. Γιατί ως γνωστόν η συνήθεια, γίνεται λατρεία. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν βρέχει στην Ελλάδα και ειδικά σε μια μεγάλη πόλη?

- Η βροχή για τους οδηγούς είναι σαν την πανσέληνο για τους λυκάνθρωπους. 2 στάλες να ρίξει ξαφνικά επικρατεί παράνοια στους δρόμους. Όλοι βιάζονται λες και στάζει η οροφή και τρέχουν να καλυφθούν, ο δρόμος κολλάει, και η ταχύτητα είναι σαν να έχεις βάλει από 2 σαλιγκάρια σε κάθε ρόδα και τα μαστιγώνεις να τους δίνουν κίνηση. Εντάξει, δε λέω να το πας φόρμουλα, ο δρόμος γλιστράει και θέλει προσοχή. Αλλά απλά...οδήγα κανονικά! Δεν πατάς σε παρκέ με κάλτσες! Όλοι έχουν ένα πανικό! Να χωθούν στις λωρίδες, στρίβουν ξαφνικά λες και είδαν θησαυρό στο στενό και προσπερνάνε σαν να χτύπησε το καμπανάκι του τελευταίου γύρου. Ψύχραιμα παιδιά. Το αντιμετωπίζουμε όσο γίνεται σαν κανονική μέρα. Δε βρέχει κομήτες!


- Εννοείται πως σε κάθε βροχή ετοιμάζεις σανίδες του σέρφ, κανό και στολή κατάδυσης. Τόσα χρόνια 2 νοοτροπίες δε θα αλλάξουν ποτέ. Οι φορείς που δε ξεβουλώνουν τα φρεάτια και ο ελληνάρας που γουστάρει να πετάει σκουπίδια κάτω γιατί θα πάθει κράμπα αν το ρίξει στον κάδο. Για πάντα η ίδια ιστορία. Τσουνάμι ολόκληρο σηκώνεται σε διάφορους δρόμους, αμάξια παρασύρονται, πεζοί παλεύουν να πάνε από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο λες και περνάνε καμιά όχθη σε ζούγκλα και γενικά δημιουργείται μια εικόνα λες και βουλιάζει η πόλη! Και παραθαλάσσιος να είσαι πάλι τα ίδια! Μετά τη βροχή και όταν απομακρυνθούν λίγο τα νερά, οι φωτογραφίες των δορυφόρων μοιάζουν σαν να ανακαλύψαμε νέα ήπειρο! Δε ξέρω αν τα φραγμένα φρεάτια είναι το μόνο αίτιο (φαντάζομαι πως όχι) αλλά κάθε φορά σου λένε "ήμασταν έτοιμοι για τη βροχή" και τα νερά που τρέχουν ξεβράζουν μπανάνες, κουτάκια και χελωνονιτζάκια. Φτιάξτε τα ρημάδια.


- Οι πεζοί ζόμπι. Εκτός από τους οδηγούς σεληνιάζονται και οι πεζοί! Βρε παιδιά, έχετε ήδη βραχεί μέχρι το συκώτι, τα παπούτσια σας είναι μικρές πισίνες και η ομπρέλα σας κοντεύει να ανοίξει δικιά της ομπρέλα γιατί δεν αντέχει άλλο νερό, άρα δεν έχει νόημα να πετάγεσαι πανικόβλητος στο δρόμο ή στα στενά για να σωθείς από τη βροχή. Είναι και κάποιοι με υπερβάλλον ζήλο, που προσπαθούν να σταματήσουν τη κυκλοφορία σαν σχολικοί τροχονόμοι για να περάσουν. Προφανώς σε κανέναν δεν αρέσει να βρέχεται αλλά μη σκοτωθούμε κι όλας. Προσεκτικά και με μυαλό θα φτάσουμε στο προορισμό μας και μετά βλέπουμε πως στεγνώνουμε.


- Θα γίνω λίγο κακός εδώ αλλά δε γίνεται αλλιώς. Πολύ συχνά, μετά από βροχή, κυρίως στη τηλεόραση βλέπουμε να παίρνουν πλάνα από κόσμο που πλημμύρισε το σπίτι τους και που σκουπίζουν τα νερά έξω από τη πόρτα ενώ μπαίνουν ακόμα από τα παράθυρα. Αυτό που θέλω να πω εδώ είναι οτι καλέ μου άνθρωπε αφού ξέρεις οτι ζεις σε ένα κράτος που η λέξη οργάνωση του βγάζει σπυριά, κάθε χρόνο αν δε το έχεις πάθει εσύ, βλέπεις εκατοντάδες άλλους να περνάνε την ίδια φάση, προσπάθησε λίγο να προστατευτείς. Φτιάξε ένα πεζουλάκι, βάλε μια προστασία, αφού βλέπεις το μόνο που λείπει από την είσοδό σου είναι ένα βελάκι να γράφει "Βροχή, πέρασε". Μπορεί να γίνομαι άδικος, αλλά σήμερα αν δε προστατεύσεις ο ίδιος τον εαυτό σου (από τα απλά, δε λέω να σου επιτεθούν όλα τα στοιχεία της φύσης..) μη περιμένεις από κανέναν.

- Ντομάτες στους οδηγούς φαρσέρ. Και αναφέρομαι σε αυτούς που ενώ βλέπουν οτι μπροστά τους έχει μια λίμνη από νερό που μπορεί να ζουν και κάστορες μέσα κι από κοντά περνάει πεζός, περνάνε πάνω από αυτή και του σκάνε ένα μπουγέλο σαν αποφοίτηση λυκείου. Πόσο τούβλο είσαι. Εσύ είσαι στο αμάξι σου, προστατευμένος, θα φτάσεις πιο γρήγορα και λογικά πιο στεγνός. Ο άλλος ο φουκαράς τι σου φταίει να βγάζει λίτρα από τις τσέπες αντι για ψιλά. Λίγο προνοητικότητα. Πολλές φορές συμβαίνει και ακούσια αλλά στη πλειοψηφία είναι φάση κλάιμ μάιν.




- Δυο βασικά φαινόμενα με ομπρέλες. Πρώτον, όταν κλείνεις την ομπρέλα σου και μπαίνεις σε λεωφορείο, ασανσέρ ή κάποιο κλειστό χώρο θυμήσου οτι η ομπρέλα είναι βρεγμένη! Μη τη πηγαίνεις πέρα δώθε και πάνω στον άλλον λες και κουνάς βασιλικό σε αγιασμό. Και επίσης οι ομπρέλες είναι για να μη βρέχεσαι κι όχι για ανοιχτή αφαίρεση οφθαλμού των πεζών. Όταν κρατάς ομπρέλα ανοιχτή ρίχνε και μια ματιά αν περνάει κανείς δίπλα σου! Δεν είχε να κάνει με τις βαριές βροχές αυτό, αλλά ήθελα να το πω.




- Τέλος, πάντα στη διάρκεια όλων αυτών των σουρεάλ καταστάσεων δε λείπουν και τα γραφικά
ρεπορτάζ στη τηλεόραση, όπου οι ρεπόρτερ δένονται σε κορμούς, βγαίνουν από υπονόμους ή κατεβαίνουν με νεροτσουλήθρες για να μας δείξουν πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Οι μισοί σίγουρα γυρίζουν με πνευμονία. Αν δε πιάσει η κάμερα τον ρεπόρτερ να πετάει στον αέρα βρεγμένος και να μεταδίδει, δε θεωρείται έγκυρο ρεπορτάζ.

Αυτά τα ωραία όταν έχουμε βροχές. Δε ξέρω αν ξέχασα κάτι. Στην επόμενη μπόρα το ξανακοιτάμε! Άντε και καλό μας χειμώνα!

By Stam

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

(Π)ΙΚ(Ρ)Α!


Δε θα πω πολλά. Πρόσφατα χρειάστηκε να πάω από το ΙΚΑ για ορισμένες υποχρεώσεις. Από μόνη της αυτή η πρόταση θα ήταν αρκετή να αρχίσει και να τελειώσει αυτό το άρθρο. Αλλά θα συνεχίσω. Όλοι αυτοί οι αστικοί μύθοι για το δημόσιο και ειδικά για αυτή την υπηρεσία ζωντάνευαν ο ένας μετά τον άλλον. Σε παλαιότερες περιπτώσεις οι δουλειές που είχα να κάνω δεν ήταν τόσο σπουδαίες και δεν έδινα σημασία. Αυτή τη φορά όμως έπαιξε πολύ χαρτομάνι με το τέρας της γραφειοκρατίας οπότε χαράχθηκε καλά αυτή η εμπειρία. Αρχικά θα είμαι ειλικρινής. Στο παράρτημα που πήγα οι υπάλληλοι ήταν εξυπηρετικοί (σιγά μη πω σε ποιο να μαγευτείτε όλοι εκεί..) και δε ξέρω αν γίνεται κι αλλού αλλά εκεί εφαρμόζεται και το σύστημα guest list. Πας δηλαδή νωρίς (σχεδόν δεν έχει βγει ο ήλιος), κι έχει μια λίστα που γράφεις το όνομα σου και όταν ανοίξουν οι πόρτες μοιράζονται τα πρώτα χαρτάκια με αριθμό σειράς σύμφωνα με τη λίστα αυτή. Ευελπιστώ στο μέλλον να προβλέπεται και μπουκαλάκι ανα 4 άτομα να περνάει κι η ώρα πιο εύκολα. 

Επανέρχομαι όμως λέγοντας πως δε θα σχολιάσω τα τετριμμένα αν το δημόσιο υπολειτουργεί ή για το τι ταλαιπωρία τραβάς ακόμα και για υπόθεση 1 λεπτού. Θα αναφερθώ στις προσωπικότητες που παρευρίσκονται μαζί σου και παρατηρώντας τους, σπάει η ρουτίνα. Ενδεχομένως τέτοιες προσωπικότητες να παρευρίσκονται σε κάθε ουρά αναμονής αλλά εγώ τους είδα εκεί και θα τους βαφτίσω προσωπΙΚΑτητες!



Ο "γκρίνιας"¨Ο γκρίνιας τρώγεται με όλα γύρω του! Ότι κινείται φταίει. Από τη στιγμή που θα μπει μέχρι και τη στιγμή που θα εξυπηρετηθεί (ίσως και μετά από αυτό) θα μουρμουράει για το πόσο κόσμο έχει και αργεί η σειρά του μέχρι για το γιατί το ασανσέρ είναι γκρι. Δεν έχει νόημα να του πεις να ηρεμήσει γιατί τότε θα τα ακούσεις εσύ.


Ο "αλληλουχίας": Ο αλληλουχίας είναι ένα είδος υποκατηγορίας του γκρίνια. Είναι αυτός που θα γκρινιάξει για ένα σχετικό πράγμα με το χώρο που βρίσκεται και πάνω σε αυτό θα μπλέξει κι όλα όσα τον ενοχλούν από πάντα. Παράδειγμα: "Α ρε Ελλάδα, μια ζωή αναμονές θα έχεις στα ταμεία. Αλλά βέβαια με αυτούς που μας κυβερνάνε. Οι ίδιοι που υποβάθμισαν την ομάδα της Κωλοπετινίτσας. Καλοί κι ετούτοι βέβαια όλο αποζημιώσεις ζητάνε για το χωριό τους. Ενώ εγώ δουλεύω από τα 5 μου. Νηπιαγωγείο με τα πόδια πήγαινα! Μόνος μου ξεγεννήθηκα! Ποιο το νόημα της ζωής!!!" και πάει λέγοντας. Με τον αλληλουχία μπορείς να μάθεις όλη την επικαιρότητα απλά και μόνο με ένα μικρό τσίγκλισμα.


Ο "show man": Ο show man είναι αυτός που προσπαθεί να διακωμωδήσει τα πάντα. Είναι άνετος στο χώρο, ενδεχομένως γιατί έχει έρθει πάρα πολλές φορές. Πιάνει κουβέντα με όλους, κάνει πλάκα με ότι βλέπει, επαναλαμβάνει το αστείο του και 30 φορές γιατί πιστεύει πως αν δε γέλασες τη 1η φορά μάλλον δε το άκουσες, δε παίζει άλλος λόγος. Λίγο να δει κάποιον να σπάει χαμογελάκι, στρέφεται προς αυτόν και ρολάρει αβέρτα. Περιφέρεται πέρα δώθε για να πιάνει ατάκες στο χώρο και να στήνει λογοπαίγνια και πλάκες πάνω σε αυτές. Θεωρεί πως είναι απαραίτητος μέσα εκεί και μόλις κάνει τη δουλειά του φεύγει με στυλ σαν να περιμένει χειροκρότημα για το πρόγραμμα που προσέφερε!


Ο "φρουρός": Ο φρουρός είναι αυτός που το μόνο που θα τον ενοχλήσει είναι είτε να μη τηρείται η προτεραιότητα είτε κάποιος να κάνει πολλή ώρα στο κισσέ! Με το που συμβεί ένα από τα δυο αρχίζουν οι φωνές. Η διαμαρτυρία του βέβαια θυμίζει τους παλιούς στρατηγούς που προσπαθούσαν να εμψυχώσουν τον στρατό τους. Αντίστοιχα εδώ ο "φρουρός" θα διαμαρτυρηθεί κοιτάζοντας προς τον υπόλοιπο κόσμο προκειμένου να κερδίσει συμμάχους για την εξάλειψη αυτής της αδικίας!


Ο "ψάρακας": Όσες φορές και να πας, πάντα θα κάνει την εμφάνισή του κι ένα ψάρι. Άπειρος με το όλο θέμα, εισέρχεται στον χώρο σαν να κάνει εξερεύνηση σε σπηλιά κρατώντας δαυλό και με απόγνωση ψάχνει να δει ποιος έχει τη πιο φιλική φάτσα για να μάθει αυτά που θέλει. Γεμάτος απορίες ακόμα και για την πιο απλή λεπτομέρεια όπως το τι χρώμα να έχει το στυλό που υπογράφει, ο ψάρακας φτάνει να σε ακολουθεί σαν υπηρέτης του Δράκουλα καθώς πλέον αποτελείς τον μέντορά του που του απάντησες σε όλα.







Ο "εξυπηρετικός": Ο εξυπηρετικός είναι αυτός που έχει γαλόνια στις δημόσιες υπηρεσίες και ξέρει τις διαδικασίες καλύτερα κι από τους ίδιους τους εργαζομένους. Είναι ικανός να σου σχεδιάσει χάρτη για το που να  πας και να βγάλει φωτοτυπικό από τη τσέπη του για να σου ετοιμάσει τα χαρτιά σου. Έχει κάνει τη βοήθεια χόμπι, καθώς περνάει και η ώρα έτσι, αλλά είναι ικανός μια απλή σου απορία να τη κάνει τριλογία στο σινεμά μέχρι να σου απαντήσει.


Ο "χαμαιλέοντας": Ο χαμαιλέοντας αν κλείσεις τα μάτια σου δε καταλαβαίνεις οτι είναι ο ίδιος άνθρωπος. Όσο είναι στην αναμονή έχει μανία με τους υπαλλήλους σε επίπεδο που λες οτι όταν έρθει η σειρά του παίζει να τους δώσει να φάνε το συρραπτικό. Αντίθετο όταν έρχεται η στιγμή να εξυπηρετηθεί, μπορείς να κρατήσεις ένα βαζάκι από κάτω του να το γεμίσεις μέλι. Όλα γίνονται ρόδινα εκείνη τη στιγμή και δε του φταίει τίποτα. Τελειώνοντας θα κάνει 10 υποκλίσεις και θα αφήσει και ένα καλάθι φρούτα για δέηση, πριν φύγει όπου θα αρχίσει να κράζει και πάλι.






Ο "οπορτουνιστής": Ο οπορτουνιστής είναι αυτός που θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί οτι μπορεί από τα πέριξ του (χωρίς να εννοώ εκείνους που όντως έχουν ανάγκη). Ο συγκεκριμένος θα προσπαθήσει να ανταλλάξει το χαρτάκι του για κάποιο καλύτερο, θα χώσει κάποιον άλλον να του γράψει τα χαρτιά του, θα έχει κλείσει τους χώρους προκειμένου να αρπάξει τη πρώτη καρέκλα που θα αδειάσει και στη βουνοκορφή του θράσους θα χωθεί να εξυπηρετηθεί και νωρίτερα με το πρόσχημα να "κάνει μια ερώτηση? Α τέλεια, ας στρογγυλοκαθίσω κι όλας!!"




O "Ο νίπτω τας χείρας μου": Τέλος είναι ο μεγάλος παντογνώστης ο οποίος θα επιρρίπτει ευθύνες για όλα αυτά που γίνονται εκεί μέσα. Το θέμα είναι οτι τα ίδια που επικρίνει είναι τα ίδια που κάνει. Είναι ο ίδιος που ψήφισε τους πολιτικούς που του φταίνε και είναι ο ίδιος που προσπαθεί να εξυπηρετηθεί πιο γρήγορα πλαγίως έχοντας επιπλήξει τον προηγούμενο που το έκανε. Πάντα αθωώνει τον εαυτό του και διδάσκει ήθος σε όλους αυτούς που τολμούν να κάνουν τα ίδια!




Το παν είναι να έχεις ψυχραιμία σε αυτές τις υπηρεσίες. Κάποια στιγμή θα κάνεις δουλειά...αν δεν έχει πάει 2 η ώρα. Κι όλοι αυτοί οι χαρακτήρες είναι εκεί να σε κάνουν να ξεχαστείς μέχρι να έρθει η σειρά σου.
Υ.Γ. Με αγάπη και στους ξενιτεμένους φίλους μας που τους έχουν λείψει όλα αυτά!

By Stam 

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Χρυσόστομος Τσουρέκιας 3 (Επιστρέφει με νέες ιδέες!)

Οι ξένοι πιο μάγκες είναι?..

Κάθε πρόβλημα είναι και μια πρόκληση να βρεθεί λύση!
Πόλεις πρότυπο!

~Χρ.Τσουρέκιας~

Like us Αραχτα!